საზოგადოების არსებობა ეკონომიკის არსებობის წინაპირობაა. იმისათვის, რომ საზოგადოებამ განაგრძოს არსებობა, მას სჭირდება საკუთარი თავის რეპროდუცირება - არსებობის გაგრძელება. ამას ეწოდება სოციალური რეპროდუქცია... და თუ საზოგადოება უბრალოდ ადამიანებია - იქნებიან ისინი ჯგუფებად ორგანიზებულნი თუ უბრალოდ მსოფლიოში არსებული ყველა ადამიანი, მაშინ სოციალური რეპროდუქცია უბრალოდ ადამიანების რეპროდუქციაა. თუმცა, არა მხოლოდ ბიოლოგიური გზით, არამედ სხვა დონეზეც - ის მოიცავს ყოველდღიურ პროცესებს, როგორიცაა მოვლა ან გაცემა (დედა, რომელიც კვებავს შვილს, ისევე აღადგენს საზოგადოებას, როგორც მშობიარე ქალი), საჭმლის მომზადება (ადამიანი, რომელიც თავისთვის ამზადებს საჭმელს და შემდეგ ჭამს, გარკვეულწილად ასევე აღადგენს საზოგადოებას), დასუფთავება (ვინმე, რომელიც თავის სახლს ალაგებს, ქმნის უკეთეს პირობებს მათი ცხოვრებისთვის, შესაბამისად, აუმჯობესებს მათ კეთილდღეობას და შესაბამისად, ასევე აღადგენს საზოგადოებას). საზოგადოების აღწარმოების გარდა, თუმცა, სოციალური რეპროდუქციის პროცესები ასევე ეკონომიკის რეპროდუცირება - გავიხსენოთ, რომ საზოგადოება ეკონომიკის არსებობის წინაპირობაა. თუმცა, ისინი ყოველთვის არ არიან აშკარა ეკონომიკურად. სწორედ ამიტომ სოციალური რეპროდუქცია ყურადღებას იმსახურებს, რათა გავიგოთ, თუ რატომ რჩება ის ეკონომიკისგან დამალული მიუხედავად მისი მნიშვნელობისა.
როგორც ჩანს, ეკონომიკა საზოგადოებას ორი გზით უყურებს - საზოგადოების ეკონომიკურად აქტიური ნაწილები, რომლებსაც შეუძლიათ მუშაობა და ფულის გამომუშავება, და არააქტიური ნაწილები, რომლებიც ფულს არ შოულობენ. ფულის შოვნის ლოგიკა, ცხადია, რა ხდება - ისინი, ვინც ფულს შოულობენ, ეკონომიკურად დიდ ყურადღებას იპყრობენ და მათი საჭიროებები გაცილებით უფრო ეკონომიკურად აღიარებულია. მოდით, ამას მზრუნველობის პერსპექტივიდან შევხედოთ. ყველას სჭირდება მზრუნველობა და მას შეიძლება სხვადასხვა ფორმა ჰქონდეს, მაგალითად თავის მოვლა or სხვებზე ზრუნვა. მარტივად რომ ვთქვათ, ზრუნავს ადამიანი საკუთარ თავზე, ზრუნავს სხვაზე, თუ სხვა ზრუნავს მასზე - ყველა სახის ზრუნვა, რომელიც ურთიერთგამომრიცხავი არ არის.
მაგალითად, შემიძლია, გაღვიძების შემდეგ ჩემს თავზე ვიზრუნო - ჭურჭელი დავიბანო, საუზმე მოვამზადო და შევჭამო. თუ სხვისთვისაც მოვამზადებ საუზმეს, გარკვეულწილად მათზეც ვიზრუნებ. ამ გზით, ორჯერ ვეხმარები საკუთარი თავის და იმ ადამიანის გამრავლებაში, ვისთვისაც საუზმე მოვამზადე - (1) წმინდა ფიზიოლოგიურად, რადგან გადარჩენისთვის ჭამა გვჭირდება და (2) უფრო სოციალურ-ეკონომიკური თვალსაზრისით, რადგან ენერგია გვჭირდება ყოველდღიური აქტივობების შესასრულებლად, რომლებიც შეიძლება ძალიან ეკონომიკური ხასიათისა იყოს (მაგალითად, სამსახურში წასვლა). ასევე შემიძლია ვიზრუნო ჩემს პენსიონერ ბაბუაზე (რომელიც ასევე ქვრივია), რომელსაც სიარული უჭირს და რამდენიმე საქმის დამოუკიდებლად კეთება შეუძლია, მაგრამ სრულად ვერ ახერხებს თვით-მოვლას. შემდეგ, მასზე ვიზრუნებდი მაღაზიიდან საჭირო პროდუქტების მიწოდებით, რომელიც მისი სახლიდან ძალიან შორსაა, ან სახლის ფანჯრების გაწმენდაში დავეხმარებოდი, რადგან მისი ასაკის გათვალისწინებით, ეს მისთვის საშიში იქნებოდა. ყველა ეს პროცესი ხელს უწყობს საზოგადოებისა და სოციალური საფუძვლის გამრავლებას.
საუზმის მაგალითი გაცილებით უფრო ეკონომიურია, ვიდრე ბაბუის მაგალითი. განვმარტავ: ჩემთვის და სხვა ადამიანისთვის საუზმის მომზადებით, მე ვუზრუნველყოფ, რომ ორივე კარგად ვიკვებოთ და მზად ვიყოთ ჩვენი ეკონომიკური საქმიანობის შესასრულებლად - წავიდეთ სამსახურში და ვიყოთ პროდუქტიულები. ჩემს პენსიონერ ბაბუას პროდუქტების შეძენაში დავეხმარები ან ფანჯრების გაწმენდაში, მე ვეხმარები მას უკეთესად იცხოვროს, ვათავისუფლებ მას გარკვეული სირთულეებისგან. მომეცით ცინიკური ვარ - ეკონომიკას არ აინტერესებს ჩემი ბაბუა. სახელმწიფოს გარკვეულწილად აინტერესებს, რადგან ის იღებს თავის დამსახურებულ პენსიას, მაგრამ ეკონომიკას არა. ის ეკონომიკისთვის ფულს არ შოულობს. დიახ, ის ხარჯავს ფულს, მაგრამ მხოლოდ იმ ფულს, რომელიც მას სახელმწიფომ მისცა (და ზოგიერთ შემთხვევაში გარკვეულ დანაზოგსაც). სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ის აქტიურად არ არის ჩართული... ფულის შოვნის პროცესი...გადახრილი ლოგიკაა, მაგრამ ლოგიკურია (ყოველ შემთხვევაში, ეკონომიკისთვის). თუმცა, აქ უფრო გადახრილია ის, რომ ეკონომიკას ჩემი საუზმეც არ აინტერესებს. მას მხოლოდ ის აინტერესებს, რომ პროდუქტიულად ვიმუშაო. მიუხედავად იმისა, რომ ეს საუზმე აუცილებელია ჩემი სამუშაოს შესასრულებლად, ის რატომღაც აბსტრაქტული რჩება ორთოდოქსული ეკონომიკური ლოგიკისთვის.
მთელი ეს ზრუნვა დროს მოითხოვს. დრო, რომლის დახარჯვაც სხვა შემთხვევაში შემეძლო. ასევე, მთელი ეს ზრუნვა ენერგიას ხარჯავს, რომლის განსატვირთადაც მეც დრო დამჭირდებოდა. მაგალითად, ბაბუაჩემის ფანჯრების გაწმენდის ნაცვლად, შემეძლო დავმშვიდებულიყავი და მასთან ერთად ჩაის დალევით, მის სახლთან ახლოს მდებარე პარკში, ხარისხიანი დრო გამეტარებინა. მისი სახლიდან შორს მდებარე მაღაზიაში მანქანით წასვლის ნაცვლად, შემეძლო მასთან ერთად ჭადრაკის თამაშით მეტი ხარისხიანი დრო დამეგროვებინა. თუმცა, ამ ყველაფერში უნდა დავეხმარო. რომ არასწორად არ გავიგოთ, არ ვწუწუნებ, რომ უნდა დავეხმარო. ვგულისხმობ, რომ დალაგებაზე დახარჯული დრო ისეთი დროა, რომლის დახარჯვაც მასთან საუბარსა და ჩაის სმაში შემიძლია.
რა თქმა უნდა, შემიძლია ბაბუაჩემისთვის გაწეული მზრუნველობის მონეტიზაცია და ეკონომიურად გამოყენება. მასზე ზრუნვის ნაცვლად, შემიძლია დავიქირავო ვინმე, ვინც ამას გააკეთებს ჩემთვის. შემიძლია დავიქირავო ვინმე, ვინც ფანჯრებს დაასუფთავებს და ყოველკვირეულად იზრუნებს ბაბუაჩემის სახლზე, ან შევუკვეთო პროდუქტები და ერთ საათში მომიტანოს. ეს დროს დამიზოგავს, მაგრამ ჩვეულებრივზე მეტი დამიჯდება. ეს კარგად მიუთითებს პარადოქსის არსებობაზე - შემიძლია ბაბუაჩემისთვის გაწეული მზრუნველობის მონეტიზაცია და ეკონომიურად გამოყენება, მაგრამ ეს ფული დამიჯდება. თუმცა, ეს დროს დამიზოგავს და ამ დროს მასთან ერთად დასვენებაში გავატარებ, ფანჯრების გაწმენდის ან პროდუქტების შეძენის ნაცვლად. არ მომიწევს დამატებითი დროის გამონახვა დასვენებისა და გართობისთვის, ფანჯრების გაწმენდის შემდეგ განსხვავებით, ამიტომ საკმარისი დრო მექნება დასვენებისა და პროდუქტიული მუშაკისთვის. საქმე იმაშია, რომ მთელი ეს მზრუნველობა მაშინ ხდება, როცა მუშაობა არ მიწევს. მაგალითად, სამსახურის შემდეგ ან შაბათ-კვირას. დრო, რომელიც უნდა გამოვიმუშაო, რათა გავაგრძელო არსებობა და ეკონომიკის პროდუქტიული ნაწილი ვიყო. მიუხედავად ამისა, მთელი ეს ზრუნვა გავლენას ახდენს ჩემს ეკონომიკურ მაჩვენებლებზე და, შესაბამისად, გავლენას ახდენს ეკონომიკაზე.
მოვლა და მზრუნველობითი სამუშაო შესანიშნავი მაგალითია იმისა, თუ როგორ არის სპეციფიკური არაანაზღაურებადი შრომა აუცილებელი ეკონომიკისთვის, მაგრამ რატომღაც რჩება. ფარულიეკონომიკური თვალსაზრისით, ზოგიერთი სახის მოვლა და მოვლის სამუშაო, როგორც წესი, უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე სხვები - მაგალითად, ის, რაც ფულს იშოვნის, ეკონომიკისთვის უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ის, რაც ამჟამად ფულს იშოვნის. ის, რაც ფულის შოვნაში გვეხმარება, უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ის, რაც არ იშოვნის, მაგრამ ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ვიდრე ის, რაც იშოვნის და ა.შ. არსებობს მოვლის ზოგიერთი ასპექტი, რომელიც მართლაც ეკონომიური და მონეტიზებულია, რათა ეკონომიკისთვის მათი მნიშვნელობა აღიარონ. თუმცა, სხვები სოციალურ-ეკონომიკური სფეროს ზღვარზე რჩებიან, რაც ბევრს სასოწარკვეთილ მდგომარეობაში ტოვებს. რატომ და როგორ არის მოვლის ერთი სახეობა ეკონომიკისთვის უფრო მნიშვნელოვანი, ვიდრე მეორე, ამას შემდეგ სტატიაში განვიხილავ.
