Ptaki wykorzystują swoje wyjątkowe umiejętności, by przewidywać, gdzie będą zabijane, tak jak Nostradamus
Wrony w Parku Narodowym Yellowstone mają o wiele bardziej imponujące umiejętności, niż wcześniej sądzili naukowcy. Nowe badanie pokazuje, że ptaki nie ścigają wilków w poszukiwaniu pożywienia na świecie, lecz wykorzystują swoją pamięć do przewidywania, gdzie drapieżniki najprawdopodobniej zabiją ofiarę.
Badanie opublikowano w prestiżowym czasopiśmie naukowym Science pod tytułem „Ravens anticipate wolf kill sites across wide scales” (Kruki przewidują miejsca zabójstw wilków na szeroką skalę), a jego głównym autorem jest dr Matthias-Claudio Loreto z Instytutu Maxa Plancka ds. Zachowań Zwierząt.
Przez dziesięciolecia naukowcy uważali, że kruki po prostu podążają za watahami wilków, aby szybko dotrzeć do świeżej zdobyczy. Jednak nowe dane sugerują coś znacznie bardziej złożonego: ptaki tworzą swego rodzaju „mapę” miejsc, w których wilki polują najczęściej, i okresowo tam wracają.
„Wrony potrafią lecieć sześć godzin bez przerwy prosto na miejsce spoczynku” – wyjaśnia dr Loreto.
Badanie przeprowadzono w Parku Narodowym Yellowstone, gdzie uczniowie przez dwa i pół roku śledzili ruchy 69 wron za pomocą urządzeń GPS i 20 wilków za pomocą urządzeń śledzących.
Wyniki zaskoczyły nawet samych badaczy. W całym okresie odnotowano tylko jeden wyraźny przypadek, w którym wrona podążała za wilkiem na odległość ponad kilometra.
Zamiast tego ptaki regularnie odwiedzały obszary, gdzie drapieżniki często zabijają łosie, żubry i jelenie. Niektóre wrony pokonywały nawet 155 kilometrów dziennie, niemal idealnie prosto, do potencjalnych miejsc żerowania.
„Pojedyncze polowanie jest nieprzewidywalne, ale z czasem niektóre części terytorium stają się bardziej produktywne. Kruki ewidentnie wykorzystują ten schemat na swoją korzyść” – mówi Loreto.
Według naukowców jest to kolejny dowód na niezwykłą inteligencję krukowatych, którzy od dawna zadziwiają badaczy swoją zdolnością do zapamiętywania twarzy, rozwiązywania skomplikowanych zadań, a nawet posługiwania się narzędziami.
Okazuje się, że gdy wilki polują, wrony nie tylko za nimi podążają – one już wiedzą, gdzie na nie czekać.
Zdjęcie ilustracyjne: pexels-shilpnirmit-33890372
