Mwokozi wa Jicho Lisilolala (Kigiriki "Christos Anapesson") ni aina ya kipekee ya sanamu inayomwonyesha Kristo akiwa kijana, ameegemea kwenye jeneza kwa mlalo huku macho yake yakiwa wazi, kichwa chake kikiwa kimeshikiliwa na mkono wake wa kulia. Bikira Maria na Malaika wamesimama mbele yake, na juu ya jeneza kuna malaika anayeruka akiwa na vyombo vya Mateso: msalaba, mkuki, na fimbo. Bustani inayochanua maua mara nyingi hutumika kama mandhari.
Mwokozi wa Jicho Lisilolala ni aina ya mfano wa taswira ya Kristo, iliyotengenezwa kulingana na unabii fulani wa Agano la Kale ambapo Kristo analinganishwa na simba (Mwanzo 49:8–9, Ufunuo 5:5, na zingine). Sayansi ya asili ya enzi za kati ilimpa simba sifa kadhaa za ajabu (kufufuliwa kwa watoto wa simba na simba jike siku ya tatu baada ya kuzaliwa, kulala na macho wazi, n.k.), ambazo nazo zilipokea tafsiri changamano ya mfano - zilionekana kama mfano wa kifo na Ufufuo wa Kristo. Hasa, kulala na macho wazi kunaashiria kifo cha mwanadamu, ambacho hakiwezi kwa njia yoyote kumtafakari Mungu ("alilala katika mwili, kana kwamba amekufa, na si katika Uungu" - kitabu cha ABC cha karne ya 17). Mawazo haya yote yanaonyeshwa kwenye ikoni, ambayo inaonyesha Kristo mchanga kitandani, Mama wa Mungu akiinama juu yake, na malaika wakiwa na vyombo vya Mateso (vyombo vya Mateso vinafunua maana halisi ya usingizi ambao Kristo yuko - ni usingizi wa kifo). Hatimaye, taswira ya Kristo-Simba asiyelala (Zaburi 120:2–4) ina maana maalum zaidi - utunzaji wa Mungu wa daima kwa mwanadamu. Mandhari hii inaonekana katika sanaa ya Byzantine na Urusi ya Kale mwanzoni mwa karne ya 14 na 15.
Ufunuo wa Yohana (Ufunuo)
5:5 Kisha mmoja wa wale wazee akaniambia, "Usilie! Tazama, Simba wa kabila la Yuda, Shina la Daudi, ameshinda ili kukifungua kitabu na kuzifungua mihuri yake saba."
Zaburi
120:2 Msaada wangu unatoka kwa Bwana, aliyeziumba mbingu na nchi.
120:3 Hatauacha mguu wako usogezwe; Yeye akulindaye hatasinzia;
120:4 Hatasinzia, wala yeye aliye mlinzi wa Israeli hatalala.
