மார்ச் 9, 2026 அன்று வியன்னாவில் நடந்த ஐ.நா. போதைப்பொருள் ஆணையத்தில், கொலம்பிய ஜனாதிபதி குஸ்டாவோ பெட்ரோ ஒரு உரையை நிகழ்த்தினார். அதில் தடையை கடுமையாக விமர்சித்து, கொலம்பியாவில் கோகோ சாகுபடியின் சமூக வேர்களை அம்பலப்படுத்தினார். ஆனால் அவரது தலையீட்டிலிருந்தும், ஐரோப்பாவின் சொந்தக் கொள்கை விவாதத்திலிருந்தும் பெறப்பட்ட பரந்த பாடம், முழுமையான சட்டப்பூர்வமாக்கல்தான் பதில் என்பது அல்ல. போதைப்பொருள் கொள்கை தவறான தேர்வுகளுக்கு அப்பால் செல்ல வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள்: மாநிலங்களுக்கு வலுவான தடுப்பு மற்றும் கல்வி, பாதிக்கப்படக்கூடிய சமூகங்களில் தீவிர முதலீடு, உளவுத்துறை தலைமையிலான சர்வதேச ஒத்துழைப்பு மற்றும் போதைப்பொருள் மற்றும் வன்முறையிலிருந்து லாபம் ஈட்டும் குற்றவியல் மற்றும் நிதி வலையமைப்புகளை அகற்றுவதற்கான நிலையான நடவடிக்கை தேவை.
தொடக்க நாளில் உரையாற்றுகையில், போதைப்பொருள் தொடர்பான ஐ.நா. ஆணையத்தின் 69வது அமர்வு வியன்னாவில், பெட்ரோ அன்றைய மிகவும் அரசியல் ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தலையீடுகளில் ஒன்றை வழங்கினார். அவரது உரை, வெளியிடப்பட்டது கொலம்பிய ஜனாதிபதி பதவி, "போதைப்பொருட்களுக்கு எதிரான போர்" குறித்த பல தசாப்த கால மரபுவழியை சவால் செய்தது, அதே நேரத்தில் பல ஆண்டுகளாக லத்தீன் அமெரிக்காவை வேட்டையாடும் ஒரு கேள்வியை எதிர்கொள்ள பிரதிநிதிகளை கட்டாயப்படுத்தியது: தடை ஏழைகளைத் தண்டித்தால், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களை வளப்படுத்தினால், தேவையை அகற்றத் தவறினால் என்ன நடக்கும்?
பெட்ரோ கஞ்சாவுடன் தொடங்கினார், அதை ஒரு வரலாற்று மற்றும் தார்மீக முரண்பாடாக அவர் கருதுவதற்கு ஒரு உதாரணமாகப் பயன்படுத்தினார். உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளில் தடை செய்வதற்கான மனித செலவிற்கும் உலகளாவிய வடக்கின் சில பகுதிகளில் கஞ்சாவை சட்டப்பூர்வமாக்குதல் அல்லது இயல்பாக்குவதற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைக் குறிப்பிட்டு, அமெரிக்காவின் முக்கிய நகரங்களில் இப்போது சட்டப்பூர்வமாக விற்கப்படும் ஒரு பொருளைச் சுற்றி இவ்வளவு கொலம்பியர்கள் ஏன் இறந்தார்கள் என்று கேட்டார். அவரது பதில் அப்பட்டமாக இருந்தது: "தடை என்பது மாஃபியாவின் உருவாக்கத்தைக் குறிக்கிறது. மாஃபியாவின் உருவாக்கம் மரணம் மற்றும் வன்முறையைக் குறிக்கிறது."
அந்த வரி பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும், மேலும் காரணத்துடனும். இது பெட்ரோவின் விமர்சனத்தின் மையத்தைப் பிடிக்கிறது. ஆனால் அதை மிக எளிமையாகப் படிக்கக்கூடாது. அவரது உரை ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் முழுமையான சட்டப்பூர்வமாக்கும் வரைபடமாகவோ அல்லது பொதுவாக போதைப்பொருட்களுக்கு ஒரு அனுமதிக்கப்பட்ட அணுகுமுறையையோ வழங்கவில்லை. குற்றவியல் தடைகள் மட்டுமே சமூக விரக்தி, உலகளாவிய தேவை, ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றம் மற்றும் பாரிய நிதி ஓட்டங்களால் இயக்கப்படும் ஒரு நிகழ்வைத் தீர்க்க முடியும் என்ற கருத்தை நிராகரித்தது.
தடைக்கும் சட்டப்பூர்வமாக்கலுக்கும் இடையிலான தேர்வை விட அதிகம்
அந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. தடை குறித்த பெட்ரோவின் விமர்சனத்தை, முழுமையான சட்டப்பூர்வமாக்கல் என்பது வெளிப்படையான மாற்று என்று முடிவு செய்யாமல் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். உண்மையில், வியன்னாவிலிருந்து வரும் வலுவான முடிவு என்னவென்றால், இரண்டு சூத்திரங்களும் தனியாக போதுமானவை அல்ல.
குறிப்பாக ஏழை விவசாயிகள் செலவுகளைச் சுமந்து, குற்றவியல் அமைப்புகள் லாபத்தைக் கைப்பற்றும் பலவீனமான கிராமப்புறங்களில், தடை மட்டுமே பெரும்பாலும் கறுப்புச் சந்தைகள், ஊழல் மற்றும் வன்முறையைத் தூண்டியுள்ளது. இருப்பினும், சட்டப்பூர்வமாக்கல் தானாகவே கடத்தல் வழிகள், குற்றவியல் தளவாடங்கள், பணமோசடி அமைப்புகள் அல்லது பன்னாட்டு விநியோகச் சங்கிலிகளை தானாகவே அகற்றாது, அவை இன்று பழைய கார்டெல்களைப் போலவும், நாடுகடந்த நிறுவன குற்றக் கட்டமைப்புகளைப் போலவும் செயல்படுகின்றன. ஒரு பொருளுக்கான சட்டப்பூர்வ சந்தை, மற்றவர்களை கடத்தும் நெட்வொர்க்குகளை நடுநிலையாக்குவதில்லை, மேலும் போதைப்பொருள், கொள்ளையடிக்கும் விநியோகச் சங்கிலிகள், செயற்கை போதைப்பொருள் அச்சுறுத்தல்கள் அல்லது துஷ்பிரயோகத்துடன் தொடர்புடைய பொது-சுகாதார அவசரநிலைகளைத் தீர்க்காது.
அதனால்தான் பெட்ரோவின் தலையீட்டின் மிகவும் நம்பகமான வாசிப்பு "எல்லாவற்றையும் சட்டப்பூர்வமாக்குதல்" அல்ல, மாறாக "அடக்குமுறை மட்டுமே செயல்படும் என்று பாசாங்கு செய்வதை நிறுத்துதல்" என்பதாகும். அங்கிருந்து, உண்மையான கொள்கை கேள்வி மிகவும் தீவிரமானது: மாநிலங்கள் தேவையை எவ்வாறு குறைக்கின்றன, பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களைப் பாதுகாக்கின்றன மற்றும் விநியோகத்தின் குற்றவியல் உள்கட்டமைப்பை எவ்வாறு அழிக்கின்றன?
போதைப்பொருள் பொருளாதாரத்தின் பெட்ரோவின் சமூக நோயறிதல்
பெட்ரோவின் உரையின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகளில் ஒன்று, வேதியியல் ரீதியாக மட்டுமல்ல, சமூகவியல் ரீதியாகவும் பல்வேறு மருந்துகளை விவரிக்கும் அவரது முயற்சியாகும். கஞ்சா, நவீன வரலாற்றில் இளைஞர் போராட்டத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு பொருளாக வெளிப்பட்டது என்று அவர் வாதிட்டார். இதற்கு நேர்மாறாக, கோகோயின் வேறுபட்ட சமூக அமைப்பைச் சேர்ந்தது. "கோகோயின் என்பது மூலதனத்தின் போதைப்பொருள், இனி போராட்டத்திற்கானது அல்ல," என்று அவர் கூறினார். "வேலை நாளை அதிகரிப்பது அவசியம்." மற்றொரு கூர்மையான சொற்றொடரில், அவர் அதை "வோல் ஸ்ட்ரீட்டின் மருந்து" என்று விவரித்தார்.
அந்த கட்டமைப்பை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டாலும் இல்லாவிட்டாலும், அரசியல் நோக்கம் தெளிவாக இருந்தது. கொலம்பியாவின் துறைகளிலிருந்து தேவையை நுகரும், நிதியளிக்கும் மற்றும் இயல்பாக்கும் சமூகங்களுக்கு கவனத்தைத் திருப்ப பெட்ரோ முயன்றார். அந்த வகையில், அவரது பேச்சு ஐரோப்பாவிற்கும் ஒரு சவாலாக இருந்தது. ஐரோப்பிய ஒன்றிய மருந்துகள் நிறுவனம் ஐரோப்பாவில் கஞ்சாவிற்குப் பிறகு இரண்டாவது பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் சட்டவிரோத போதைப்பொருளாக கோகோயின் உள்ளது, மேலும் கண்டம் முழுவதும் அதன் கிடைக்கும் தன்மை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதாக எச்சரிக்கிறது.
பெட்ரோ ஃபென்டானிலுக்கு இன்னும் கடுமையான வார்த்தைகளை ஒதுக்கினார், அதை அவர் "மரண மருந்து" என்று அழைத்தார். இங்கேயும், கோகோயின் அல்லது கஞ்சாவை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது அவரது நோக்கமல்ல, மாறாக வெவ்வேறு பொருட்களின் பரவல் சமூகங்களுக்குள் ஆழமான நெருக்கடிகளை பிரதிபலிக்கிறது என்று வாதிடுவதாகும்: தனிமை, விரக்தி, அழுத்தம், போட்டி மற்றும் சமூக துண்டு துண்டாக. இது ஒரு சர்ச்சைக்குரிய பகுப்பாய்வாகும், ஆனால் இராஜதந்திர அறிக்கைகளில் இருந்து பெரும்பாலும் காணாமல் போகும் ஒரு பரந்த உண்மையை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியது: போதைப்பொருள் சந்தைகள் ஒரு சட்ட அமலாக்கப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல. அவை சமூக முறிவின் கண்ணாடியும் கூட.
கொலம்பியாவின் கோகோ வயல்களும் சமத்துவமின்மை பற்றிய கேள்வியும்
கோகோ சாகுபடியை சமத்துவமின்மை மற்றும் நில விலக்குடன் இணைப்பதில் பெட்ரோ மிகவும் வலுவாக இருந்தார். கொலம்பியாவில் கோகோ இலை பயிரிடப்படுவது விவசாய சமூகங்கள் இயற்கையாகவே கோகோயின் வர்த்தகத்துடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால் அல்ல, மாறாக வன்முறையால் ஏழை கிராமப்புற குடும்பங்கள் பல தலைமுறைகளாக வளமான நிலங்களிலிருந்து இடம்பெயர்ந்து சில சாத்தியமான மாற்று வழிகள் மட்டுமே விடப்பட்டதால் என்று அவர் வாதிட்டார். அவரது உரையின் தெளிவான வரிகளில் ஒன்றில், கொலம்பியா "நில உரிமையை ஜனநாயகப்படுத்தவும், ஏழை விவசாயிகளுக்கு உணவு உற்பத்தி செய்ய வளமான நிலத்தை வழங்கவும்" முடியாததால் கோகோ சாகுபடி தொடர்கிறது என்று அவர் கூறினார்.
அந்த வாதம் கொள்கையில் பெரும் தாக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது. கோகோ சாகுபடி விலக்கலில் வேரூன்றியிருந்தால், சமூக சீர்திருத்தம் இல்லாமல் ஒழிப்பு ஒரு சுழலும் கதவாக மாறும். ஒரு தோட்டம் அழிக்கப்படுகிறது, இன்னொன்று தோன்றுகிறது. ஒரு குடும்பம் ஒரு பயிரை இழக்கிறது, இன்னொன்று வர்த்தகத்தில் நுழைகிறது. பொருளாதார தர்க்கம் அப்படியே இருப்பதால் சுழற்சி மீண்டும் நிகழ்கிறது.
அதனால்தான் பெட்ரோ தன்னார்வ பயிர் மாற்றீட்டை மிகவும் வலுவாக ஆதரித்தார். தனது அரசாங்கம் ஏற்கனவே தன்னார்வ மாற்று முயற்சிகளில் 42,000 ஹெக்டேர்களை எட்டியுள்ளது என்றும், சமூகங்களே பயிரை வேரோடு பிடுங்குவதில் பங்கேற்பதால், கட்டாய ஒழிப்பை விட இந்த முறை நீடித்தது என்றும் வாதிட்டார். "தன்னார்வ மாற்று என்பது தலைமுறைகளாக ஒதுக்கப்பட்ட விவசாயிகளின் இதயம், ஆவி, விருப்பம் இந்த அரசாங்கத்தின் பக்கம் இருப்பதைக் குறிக்கிறது" என்று அவர் கூறினார், விவசாயிகள் கோகோ தாவரங்களை "வேரோடு பிடுங்குவதை" விவரித்தார்.
இந்த விஷயத்தில், உரை தீவிர கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியம். சாலைகள், சட்ட சந்தைகள், பள்ளிகள், பொது சேவைகள், நிலப் பாதுகாப்பு, கடன் மற்றும் ஒரு குழந்தை போதைப்பொருள் பொருளாதாரத்திற்கு வெளியே எதிர்காலத்தை உருவாக்கக்கூடிய சாத்தியக்கூறு போன்ற உண்மையான மாற்று வழிகளை வழங்காவிட்டால், ஏழை கிராமப்புறங்களில் சட்டவிரோத உற்பத்தியை மாநிலங்கள் தோற்கடிக்காது.
தடுப்பு என்பது ஒரு முழக்கம் அல்ல, மாறாக ஒரு அரசு முதலீடு.
இருப்பினும், மூலத்தில் மாற்றீடு என்பது சமன்பாட்டின் ஒரு பக்கம் மட்டுமே. தேவை வலுவாக இருந்தால், குற்றவியல் சந்தைகள் மாற்றியமைக்கின்றன. அங்குதான் தடுப்பு மையமாகிறது. பெட்ரோவின் உரை பழைய மாதிரியின் தோல்விகளை நோக்கி வலுவாக சுட்டிக்காட்டியது, ஆனால் வியன்னா வேறு ஒன்றையும் எடுத்துக்காட்டியது: தடுப்பு மற்றும் கல்வி மருந்துக் கொள்கையில் இரண்டாம் நிலை துணை நிரல்களாக இருக்க முடியாது. அவை முக்கிய மாநில முதலீடுகளாக மாற வேண்டும்.
தி ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அறிக்கை அதே அமர்வுக்கு அந்த வழக்கை இன்னும் நிறுவன மொழியில் முன்வைத்தது. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் "சான்றுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட, ஒருங்கிணைந்த, சமநிலையான, பலதுறை மற்றும் மனித உரிமைகளை மையமாகக் கொண்ட அணுகுமுறைக்கு" அழைப்பு விடுத்தது மற்றும் வலுவான பாதுகாப்பு நடவடிக்கையுடன் "சான்றுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட தடுப்பு, ஆரம்பகால தலையீடு, சிகிச்சை, பராமரிப்பு, மீட்பு, சமூக மறு ஒருங்கிணைப்பு" ஆகியவற்றை வெளிப்படையாக முன்னுரிமைப்படுத்தியது. அந்த சமநிலை முக்கியமானது. தடுப்பு என்பது ஒழுக்கமான சொல்லாட்சி அல்ல. எதிர்கால நுகர்வோரின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதற்கும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களின் வணிகத் தளத்தைக் குறைப்பதற்கும் இது ஒரு நடைமுறை உத்தியாகும்.
அதனால்தான், பள்ளி பிரச்சாரங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட கல்வி மிகவும் முக்கியமானது. குடும்பங்கள் மற்றும் சமூகங்களில் ஆரம்பகால தடுப்பு, இளைஞர்களுக்கான நம்பகமான தகவல்கள், பாதிக்கப்படக்கூடிய சுற்றுப்புறங்களில் ஆதரவு சேவைகள், மனநல மீள்தன்மை மற்றும் குற்றவியல் ஆட்சேர்ப்பு எளிதான இடங்களில் நீண்டகால பொது முதலீடு ஆகியவை இதில் அடங்கும். தடுப்பு காலப்போக்கில் தேவையைக் குறைக்கிறது. குறைந்த தேவை சந்தையை பலவீனப்படுத்துகிறது. மேலும் பலவீனமான சந்தை குற்றவியல் அமைப்புகளுக்கு வளர குறைந்த இடத்தை அளிக்கிறது.
நெட்வொர்க்குகளை அழித்தல், தயாரிப்பைக் கைப்பற்றுவது மட்டுமல்ல
பெட்ரோவின் வலுவான செயல்பாட்டுச் செய்தி சட்டப்பூர்வமாக்கல் பற்றியது அல்ல. அது நெட்வொர்க்குகள் பற்றியது. நவீன போதைப்பொருள் மாஃபியாக்கள் இனி கடந்த காலத்தின் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட கூட்டாளிகள் அல்ல, மாறாக போதைப்பொருளில் மட்டுமல்ல, ஆயுதக் கடத்தல், மனித சுரண்டல் மற்றும் பரந்த அளவிலான ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களிலும் ஈடுபட்டுள்ள பன்னாட்டு கட்டமைப்புகள் என்று அவர் வாதிட்டார். அவரது வார்த்தைகளில், இன்றைய குற்றவியல் கட்டமைப்புகள் "பன்னாட்டு" மற்றும் பணம் மற்றும் ஆடம்பரத்தின் உலகளாவிய வழிகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன.
அது அவரை உரையின் மிக முக்கியமான முடிவுகளில் ஒன்றிற்கு இட்டுச் சென்றது: "தலைவர்களின் தலைகள் தொடப்படவில்லை." அவர்கள் தெற்கின் உற்பத்திப் பகுதிகளில் வசிக்கவில்லை என்றும், அவர்களை அடைவதற்கு சர்வதேச நிதி அமைப்பு மற்றும் உலகின் பணக்கார நகர்ப்புற மையங்களுக்குள் பணத்தைப் பின்தொடர அரசியல் விருப்பம் தேவை என்றும் அவர் வாதிட்டார்.
இங்கே பெட்ரோவின் வாதம் பல ஐரோப்பிய அரசாங்கங்கள் அங்கீகரிக்கும் ஒரு நிலைப்பாட்டுடன் குறுக்கிடுகிறது. வலுவான தகவல் பரிமாற்றம், சிறந்த தடயவியல் மற்றும் புலனாய்வு திறன், கூட்டாளி நாடுகளுடன் ஆழமான செயல்பாட்டு ஒத்துழைப்பு, கடத்தல் பாதைகள் மற்றும் சட்டவிரோத நிதி ஓட்டங்களை சீர்குலைத்தல் மற்றும் துறைமுகங்கள் மற்றும் தளவாட மையங்களில் குற்றவியல் ஊடுருவலுக்கு எதிரான நடவடிக்கை ஆகியவை அதன் உத்தியில் அடங்கும் என்று EU வியன்னா அமர்வில் கூறியது. எந்தவொரு தீவிரமான கார்டெல் எதிர்ப்பு கொள்கையின் கடுமையான மையம் அதுதான்.
தெளிவாகச் சொன்னால், பயிர்களை அழிப்பது அல்லது ஏற்றுமதிகளை இடைமறிப்பது மட்டுமே குறிக்கோளாக இருக்கக்கூடாது. விநியோக வலையமைப்புகளை அழித்தல், சொத்துக்களை முடக்குதல், பணமோசடியை அம்பலப்படுத்துதல், தளவாடச் சங்கிலிகளைக் கைப்பற்றுதல், உயர் மட்ட அமைப்பாளர்களைத் தண்டிப்பது மற்றும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களை எதிர்கொள்ள எல்லைகளுக்கு அப்பால் உளவுத்துறையை விரைவாக இணைப்பது ஆகியவை நோக்கமாக இருக்க வேண்டும். அரசு தான் தோற்கடிக்க முயற்சிக்கும் வலையமைப்புகளை விட புத்திசாலித்தனமாகவும், வேகமாகவும், ஒருங்கிணைந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும்.
வியன்னாவிலிருந்து பாடம்
பழைய தடை மாதிரியானது லத்தீன் அமெரிக்காவில் உள்ள பல சமூகங்களைத் தோல்வியடையச் செய்துள்ளது என்று கூற பெட்ரோ வியன்னாவிற்கு வந்தார். அந்த விஷயத்தில், அவரது பேச்சு சக்திவாய்ந்ததாகவும், முக்கியமான விஷயங்களில், வற்புறுத்துவதாகவும் இருந்தது. ஆனால் ஐரோப்பாவிற்கும் பரந்த சர்வதேச விவாதத்திற்கும் மிகவும் பயனுள்ள முடிவு என்னவென்றால், சட்டப்பூர்வமாக்கல் தடையை மாற்ற வேண்டும் என்பதல்ல.
உண்மையான பாடம் கடினமானது மற்றும் மிகவும் கடினமானது. போதைப்பொருள் கொள்கை எளிமையான இருமைகளை விட்டுச் செல்ல வேண்டும். தடை என்பது மீண்டும் மீண்டும் கறுப்புச் சந்தைகளையும் வன்முறையையும் உருவாக்கும்போது, மாநிலங்கள் அதை இறுதி தீர்வாக நம்பக்கூடாது. ஆனால் சட்டப்பூர்வமாக்கல் இப்போது கண்டங்களில் பரவியுள்ள குற்றவியல் கட்டமைப்புகளைக் கலைத்துவிடும் என்றும், ஏனெனில் அவை அவற்றை அதிகரிக்கும் என்றும் அவர்கள் கற்பனை செய்யக்கூடாது.
ஒரு தீவிரமான உத்தி ஒவ்வொரு மட்டத்திலும் ஒரே நேரத்தில் செயல்பட வேண்டும்: தேவையைக் குறைக்க தடுப்பு மற்றும் கல்வி; ஆபத்தில் உள்ளவர்களுக்கு பொது சுகாதார ஆதரவு; உற்பத்தியைக் குறைக்க கிராமப்புற மேம்பாடு மற்றும் பயிர் மாற்றீடு; கார்டெல்கள் மற்றும் கடத்தல் வழிகளை அகற்ற உளவுத்துறை பகிர்வு மற்றும் சட்ட அமலாக்க ஒத்துழைப்பு; மற்றும் குற்றவியல் பொருளாதாரத்தின் உயர் அடுக்குகளை அடையும் அளவுக்கு வலுவான நிதி விசாரணைகள். அங்குதான் உண்மையான போராட்டம் உள்ளது.
As The European Times வியன்னாவில் CND69 திறப்பு விழாவிலிருந்து ஏற்கனவே அறிக்கை செய்துள்ளதுஇந்த வார விவாதம் போதைப்பொருட்களை மட்டும் பற்றியது அல்ல. வன்முறை வணிகமாக மாறுவதற்கு முன்பு, உயிரைப் பாதுகாக்கவும், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்களை எதிர்கொள்ளவும், தடுப்பில் முதலீடு செய்யவும் இன்னும் எந்த வகையான மாநிலங்கள் திறனைக் கொண்டுள்ளன என்பது பற்றியது. பெட்ரோவின் உரை அந்த சவாலை கூர்மையாக எழுப்பியது. இப்போது பதில் அரசாங்கங்கள் கோஷங்களிலிருந்து மூலோபாயம் மற்றும் தடுப்புக்கு செல்லத் தயாராக உள்ளதா என்பதைப் பொறுத்தது.
